ُSAGE

برنامه اجلاس هزاره که باحضور سران تمام کشورهای جهان به عنوان بزرگترین نشست کشورها در آستانه هزاره سوم میلادی ، علاوه بر دستاوردهای سیاسی و استراتژیک خاص خود که قطعا از حوصله این بحث خارج است ، قطعنامه ای بسیار مهم را به عنوان حاصل نشست در پی داشت که با التزام کشورها به اجرای آن بر اهمیتش افزوده شد.

این قطعنامه که در مجامع و عرف جهانی به MDG شهرت یافت دولتها را موظف به اجرای بندهای قطعنامه شدند.

یکی از بندهای مهم این قطعنامه دولت ها را موظف ساخته بود تا سال ۲۰۱۲ تمام توان خود را در ایجاد بیشترین فرصت شغلی و محو فقر و بیکاری در کشور خود به کار گیرند.

در همین راستا دبیرکل سازمان ملل متحدُ دبیرکل بانک جهانی و دبیرکل سازمان بین المللی کار ریاست مشترک جریانی را برعهده گرفتند که تحت عنوان YEN نامیده شد . Youth Employment Network شبکه ای متشکل از دولت های عضو سازمان ملل متحد بود که به ریاست دبیرخانه ای مستقر در دفتر سازمان ملل متحد هدایت برنامه منسجم اشتغالزایی در کشورها را عهده دار شد. در هر کشور سازمانهای اصلی متولی امور جوانان فوکال پوینتحرکت جهانی شدند و پس از یک سال فعالیت جمهوری اسلامی ایران با توجه به اقدامات و عملکرد خود ، به عنوان کشور راهبر و یا Lead Country در این زمینه مطرح شد.

در کنار این حرکت دولتی ، سازمانهای غیر دولتی نیز بیکار ننشستند و با تشکیل کمپینی تحت عنوان YES که رسما در اجلاس سران سازمانهای غیر دولتی جهان در الجزایر تشکیل خود را اعلام نمود، با حضور شبکه های گسترده اشتغال جوانان از بیش از شصت کشور جهان و بابرگزاری نخستین اجلاس جهانی اشتغال جوانان در اسکندریه مصر کار خود را رسما آغاز نمود.

Youth Employment Summit که بعد ها به Youth Employment and Sustainability تغییر نام داد بزرگترین و تنها حرکت جمعی تشکل های غیر دولتی سراسر جهان برای کمک به دولت ها به منظور محو فقر بود. این کمپین که برای ده سال برنامه ریزی شده بود در سال ۲۰۱۲ رسما پایان برنامه های خود را اعلام نمود و این در حالی بود که در بیش از هفتاد کشور جهان پروژه هایی قابل توجه در زمینه فقر زدایی و ایجاد اشتغال توسط جوانان و برای جوانان شکل گرفته بود.

کمپین YES هر چند در نوع و زمان خود حرکتی مثبت ارزیابی شد ولی نتوانست به نحوی که باید و شاید اشتغال پایداری را به جز برای آفرینندگان خود تامین نماید.

همزمان با اجلاس هزاره ، حرکتی آکادمیک از قلب دانشکده اقتصاد و کارآفرینی دانشگاه چیکو در شیکاگو نیز آغاز شده بود.

این حرکت بیشتر به شکل یک پروپوزال در مقطع دکتری شکل گرفت . گروهی از محققین و اساتید علم اقتصاد با توجه به پیش بینی های خود برای آینده جهان و توجه به نتایج فعالیت ها و اقدامات بعضا مسکن وار دولتها و حتی غیر دولتیها در زمینه اشتغال ، تمرکز برنامه های خود را برنوجوانان معطوف داشتند.

این تیم دانشگاهی به رهبری دکتر کرتیس د برگ رییس دپارتمان اقتصاد و کارآفرینی دانشگاه ، برای رفع ریشه ای مسئله مبتلابه تمام کشورهای جهان که همانا بیکاری رو به تزاید و تمرکز بر کار در حوزه دولتی بود، برنامه ای منسجم جهت تمرکز بر توسعه و ارتقاء فرهنگ کارآفرینی در میان نوجوانان رنج سنی ۱۳ تا ۱۹ سال را ارائه نمودند.

اینگونه بود که برنامه Student for the Advancement of Global Entrepreneurship که به اختصار SAGE نامیده شد، همزمان با حرکت تشکلهای غیر دولتی جوانان YES، کار خود را به شکلی زیرساختی و منسجم با ارائه سیلابس آموزشی تحت عنوان TRIS آغاز نمود. هم اکنون قریب سی کشور جهان عضو رسمی سیج میباشند و موفق به جذب سرمایه گذاران کشورهای خود و سرمایه گذاران بین المللی برای اجرای پروژه های ارئه شده توسط نوجوانان در کشور خود شده اند. پروژه های ارائه شده در این جریان هرساله دردو بخش SRB  و SEB درمسابقات جهانی که در یکی از کشورهای عضو و به میزبانی بخش خصوصی برگزار میگردد به معرض قضاوت اساتید و صاحبنظران علم اقتصاد و کارآفرینی و صاحبان صنایع و مدیران عامل شرکتهای خصوصی گزارده میشود. جوایز نقدی تیم های برگزیده صرف توسعه فعالیت های آنها شده و علاوه بر این جوایز ، سرمایه گذاران بین المللی برای کمک به توسعه پروژه ها به کشور مورد نظر رفته و با تاکید برنیاز همان کشور و به منظور جلوگیری از خروج سرمایه انسانی ، برای اجراو توسعه پروژه اقدام مینمایند.

جمهوری اسلامی ایران در هر دو جریان بین المللی YES و SAGE عضو میباشد و این حرکت با محوریت تشکل های غیر دولتی کانون فرهنگ و ترجمه در بخش YES و بنیاد توسعه کارآفرینی برای صلح در بخش SAGE در حال انجام است.

 

بنیاد توسعه کارآفرینی برای صلح